De Universiteitsbibliotheek Utrecht zocht naar een manier om bezoekers van de bibliotheek sneller zelfstandig bij hun boek te krijgen. Geen overbodige luxe. Het gebouw van architect Wiel Arets is prachtig maar enorm, en je weg vinden over zes verdiepingen is niet makkelijk.

Eerst heb ik uitgezocht hoe dat boeken zoeken en vinden in zijn werk ging. Het bleek dat de bronnen die je nodig had voor de taak, zoals de catalogus, de collectie-indeling op de website en in de bibliotheek zelf, verschilden in de informatie die ze gaven. Een complicerende factor was dat de architect zeggenschap had gekregen over de borden en bewegwijzering in het gebouw: die moest passen bij het zwarte interieur en zo bescheiden mogelijk zijn.

Dit is het probleem. De informatiebronnen die je nodig hebt bij het vinden van een boek geven je onduidelijke informatie. (De liefhebber klikt even door voor een uitgebreide probleembeschrijving)

Hoe content helpt je de weg te vinden (of niet)

Op basis van dit onderzoek en een nieuwe informatiearchitectuur konden de ontwikkelaars van de Universiteitsbibliotheek een digitale plattegrond maken. Deze is zowel beschikbaar op touchscreens bij de ingang, waar je gegevens van hun boek of collectie kunt invoeren. Maar de plattegronden staan ook online.

Deze applicatie maakt het bezoekers een stuk makkelijker om hun taak, het vinden van een boek, zonder frustratie te volbrengen. De kern van een betere vindbaarheid is een duidelijke verbinding tussen de inhoudelijke hiërarchie waarin de boeken zijn ingedeeld, en de ‘fysieke’ hiërarchie: gebouw, verdieping, kast, plank.

Wat vind ik waar: hoe vertaalt een inhoudelijke indeling zich tot de ruimte.

Ook al bestond het woord in 2006 nog niet, dit was een typisch voorbeeld van contentstrategie. Content moet een taak ondersteunen, en als dat niet goed  gaat: vind het probleem, breng het voor het voetlicht, en los het op.